Predator Team - Geen stroming, wel vis!

Geen stroming, wel vis!

Geschreven door Klaas Bolte

maandag 18 september 2006 21:25

Zaterdag 16 september. Vandaag is het tijd voor een primeur. Ik ben te gast in de boot van Michel, een trouwe klant bij hengelsport Corton en gedreven roofvisser. Vrijwel ieder weekend is hij op het water te vinden en vandaag voor het eerst in mijn gezelschap. Een mooie dag is het geworden, met het nodige te beleven...

Om klokslag zeven uur staat Michel bij mij voor de deur. Enigszins verlaat, maar de nacht ervoor had het bedrijfsfeestje iets langer geduurd dan ingecalculeerd dus het bed verlaten was een hels karwei geweest... ik sta al te trappelen van ongeduld, ben benieuwd wat deze dag ons brengen gaat. Snel alle spullen inladen en op naar de trailerhelling, koffie doen we in de boot wel. Gezien de lage waterstand en de geringe stroming op de rivier worden de verwachtingen door Michel toch wat getemperd. Het weer is ook niet ideaal: vrijwel geen bewolking en een laffe windkracht 3. Niet echt de perfecte omstandigheden om vriend groenjas eens een loer te draaien. Het water is door de lage stand echter wel behoorlijk helder en dit vergroot het zichtveld voor de snoek. We zien dus wel waar het schip zal stranden (hopelijk helemaal niet, want het is een eind terugzwemmen naar de trailerhelling...).

Plan van aanpak is om in de ochtenduren slepend met klein kunstaas een baars of snoekbaars te verleiden, en wanneer dit het geval is het betreffende stuk water werpend verder uit te kammen. Zo gezegd zo gedaan, en even later vliegen er een dieplopende salmo hornett van vijf cm en een dieplopende salmo boxer mini door de lucht, om even verderop neer te komen en hun kunsten onder water te vertonen. Michel mocht dan vrij slaperig bij mij voor de deur staan 's ochtends, eenmaal in de boot heeft hij zijn scherpte hervonden. Als eerste weet hij een mooie baars te verschalken, die na een korte naaktfotosessie (van de VIS, wel te verstaan) weer het water in mag.

kort nachtje gehad Michel..?

en toch weer scherp die eerste baars pakken...

Niet veel later trekt Michel ook baars nummer twee over de streep. Geheel volgens plan worden deze stekken hierna zorgvuldig afgevist op zoek naar meer. Met behulp van de elektromotor voorzien van auto-pilot systeem (dwz dat de motor zichzelf corrigeert als de boot uit koers raakt en je dus niet constant zelf hoeft bij te sturen, ideaal!) wordt de boot keurig op de juiste positie gemanoeuvreerd, maar het mag niet baten: geen aanbeet meer te ontlokken! Hierna besluiten we richting een grindgat langs de rivier te trollen, om het daar vervolgens op snoek te proberen.

Aangekomen bij het grindgat heb ik ook mijn eerste vis te pakken, maar gezien het formaat van de vis en het feit dat ik niet meteen alle lachers op mijn hand wil hebben, besluit ik deze uit de kluiten gewassen baars maar niet voor het nageslacht vast te leggen...

Het grindgat ligt er mooi bij. Geen andere visboten op het water, we hebben het rijk voor ons alleen. De wind probeert een paar rimpels op het water te blazen, wat maar mondjesmaat lukt. De grote brokken rubber gaan overboord; Michel pakt een grote groen-oranje Bulldawg en ik doe een chartreuse Sizmic Magnum Toad aan de lijn. Michel informeert mij vooraf even over de 'regels' op deze put: "Er zit ontzettend veel vis op deze put. De snoeken liggen niet opgestapeld, maar als je er een vangt, is deze wel altijd groot!". Met deze woorden in het achterhoofd zitten we beide geconcentreerd met onze jerkhengels in de hand, wachtend op die vernietigende klap. Plots een kolk aan het oppervlak! En nog een, en nog een! Wat blijkt: we varen recht door een school dikke brasems heen, die nog hoog in het water zit. Het is pas negen uur 's ochtends en de vissen doen zich tegoed aan vliegen en oppervlakte-aas. Wel een grappig moment om tientallen vissen om de boot heen te zien kolken. Daar ligt vast een dikke snoek vlakbij op de loer...

We trollen aan dezelfde kant van het gat twee keer heen en weer. Ons kunstaas loopt tussen de twee en drie meter diep, terwijl we boven zes tot negen meter water varen. Op de terugweg dan ineens die tik op mijn hengel. Zou het? Is dit die grote? Feit is dat een snoek mijn Toad heeft aangezien voor een iets te diep zwemmende brasem en hem zonder pardon heeft gegrepen. Michel is meteen overtuigd van het feit dat het om een metersnoek gaat. Ik, als onbekende met dit water, ben uiteraard wat sceptisch in het begin en moet het nog afwachten. De dril duurt voort en herhaaldelijk trekt de vis meerdere meters dyneema van mijn reel. De slip schreeuwt het bij vlagen uit, wat een heerlijk geluid is dat toch! Dan dringt het besef ook tot mij door dat dit geen kleine vis kan zijn; hier zit echt massa achter! Na een minuut of vijf komt de vis dicht bij de boot en breekt ze voor de eerste keer door het oppervlak. "WOW! DEZE IS GROOT! Dit gaat dik over de 110!" roep ik tegen Michel, die snel de camera heeft gepakt en de dril staat te filmen. De vis knokt voor wat ze waard is, waarbij ze een keer volledig uit het water komt en al kopschuddend probeert zich van de dreg te ontdoen. Deze zit gelukkig strak in het scharnier en verspelen is er niet bij! Na een enerverende dril op mijn Jerk & Buck 30-60 grams rozemeijer jerkhengeltje ligt ze uitgeput naast de boot, waar Michel de honneurs waarneemt en haar voorzichtig de boot in tilt. Bewonderend schieten we snel wat plaatjes van deze prachtige vis, alvorens haar van de dreg te ontdoen. Dan het spannende moment; de meting. Het lint wordt uitgerold en op de boot gelegd, waarna de vis er voorzichtig langs wordt gelegd. 100... 110... 115... 120... 122 cm! "Wat zeg je?" 122 cm! Super! Na mijn PR van 124 cm van vorig jaar betekent dit mijn tweede 120+ vis!

122 cm snoek in volle glorie!

plaatje van een vis!

en dan de mooiste foto, wat een bak!

Veel tijd om na te genieten nemen we niet, eerst de vis terug in het water is prioriteit nummer één op zo'n moment. Tijdens de dril heeft de snoek alles gegeven en het duurt dan ook erg lang voordat ze haar weg naar de diepte van de put weer vindt. Ruim een half uur hebben we besteed aan 'nazorg', door haar in het water te stabiliseren en heen en weer te bewegen zodat er water door haar kieuwen stroomt. Het is deze noodzakelijke nazorg die haar waarschijnlijk het leven heeft gered, want de vis was echt helemaal op. Dus: ook al duurt het een uur, besteed hier aandacht aan! Geef de vis de tijd om weer op krachten te komen na zo'n heftige dril en begeleid haar hierbij. Het zou een zwarte dag zijn geweest als deze vis het niet had gered. Gelukkig voor ons heeft ze dat wel!

Nagenietend van deze topvis doen we eerst een bakkie koffie en een broodje, alvorens we verder trollen op de put. Dit levert helaas geen aanbeten meer op en we verplaatsen het circus weer richting rivier. Hier gaan we verder met een combi; handhengel met dieplopend klein kunstaas, steunhengel met een groot brok rubber. Eenmaal aan het slepen ben ik de eerste die weer succes heeft. Mijn dieplopende hornett heeft een leuk snoekje verleid tot een aanbeet. Na wat gespartel wordt de snoek van de haken ontdaan en snel teruggezet, met ca 45 cm mag ze verder groeien of d'r oma halen en zeggen dat ze gepest wordt... niet veel verder komt d'r zus een kijkje nemen en is opnieuw mijn Toad de verleider in kwestie. Een leuke snoek van 74 cm heeft het groene gevaar vol gegrepen en mag kortstondig de binnenkant van Michel's boot bewonderen.

ook dit formaat snoek lust de Magnum Toad rauw

De stand is inmiddels opgelopen tot 4-2, en de visdag is nog maar halfweg. De ervaring leert echter dat de ochtend vaak het productiefste deel van de dag is. Het is dus afwachten wat er nog bij gaat komen.

Michel neemt vanaf dit moment de regie in handen. Eerst zet hij zijn Bulldawg op lang parkeren, en vervangt deze door een fotoprint forelshad. Niet veel later begint zijn hornett vruchten af te werpen. Met enige regelmaat toont er weer een baars interesse in het stuk kunstaas. Het diepduikertje, een andere versie dan degene die ik aan de lijn heb, heeft mij volledig overtuigd en vanaf volgende week ontbreekt dit stuk kunstaas ook niet meer in mijn assortiment. Tussendoor vang ik gelukkig ook nog een baars, maar dat blijkt helaas wel het laatste kunstje te zijn van de betreffende plug, die even later 'te grazen' wordt genomen door een steenkarper... na een tijdje vruchteloos trollen is het ineens Michel's steunhengel die dubbel klapt. Een leuke dril volgt en een mooi getekende 90-er doorbreekt even later het wateroppervlak. Landen is een fluitje van een cent en nu heeft ook Michel zijn snoek te pakken. Met 92 cm een kerngezonde en prachtige vis. Gelukkig kost het deze vis minder moeite om te herstellen en met een krachtige klap van de staart verdwijnt ze de diepte in.

de kerngezonde 90-er

de fotoprint shad is vol genomen

catch & release!

Hierna wordt het zachtjes aan tijd om richting trailerhelling te varen. We trollen nog wat, we gooien nog wat kribkopjes af, doen nog een inlaat van een aangrenzend haventje aan, maar het zet weinig zoden meer aan de dijk. Michel weet nog wat baarzen aan zijn totaal toe te voegen en ook ik weet nog een plugje te ontmaagden met behulp van een gestreepte vriend.

op de valreep nog een mooi gekleurde baars

Al met al valt het vandaag niks tegen. ondanks de warmte, de zon, de windstilte en de stromingloze rivier hebben we het niet slecht gedaan met een totaal van 14 vissen in de boot. Michel pakt 7 baarzen en 1 snoek van 92 cm, ik weet 3 baarzen en 3 snoeken te vangen, waarbij de grootste van 122 cm wel de spreekwoordelijke boter bij de vis betekent!