|
Na alle voorbereidingen en voorpret van de laatste weken is het op 29 april dan eindelijk zo ver: predatorteam goes Vastervik! Het reisgezelschap bestaat uit Paul Kuijten, Jorik van der Hoeven, Frans van der Putte van Metersnoeken.nl en Klaas Bolte. Om 4 uur 's nachts gaat de wekker en maak ik mij op voor de reis richting het 'hoge noorden'...
Om kwart voor 5 staat Jorik bij mij voor de deur, en een kwartier later kruipen we gezamenlijk bij Paul in de auto, die afgeladen vol zit met spullen waarvan achteraf blijkt dat we de helft niet hebben gebruikt... desalniettemin kan je maar beter op alles voorbereid zijn en zolang het in de auto past zijn er geen problemen!
waar gaan we heen?
De reis verloopt zeer voorspoedig en na ruim 12 uur rijden en een boottocht van 40 minuten komen we rond 6 uur 's avonds aan in Vastervik. Hutje nummer 31 staat voor ons gereed en binnen no time is de auto uitgeladen en begeven wij ons richting het boothuis, waar een Crescent en een Uttern op ons liggen te wachten. We kunnen het niet laten om vast een paar kantjes af te gooien. De boten worden voor de eerste maal getest en de eerste indrukken van het water opgedaan. Na een uurtje houden we het voor gezien omdat de reis er toch wel heeft ingehakt en we morgen een lange dag willen maken. Voldaan kruipen we rond een uurtje of 11 onder de wol, dromend over de tientallen snoeken die we deze week gaan verleiden...
hutje 31; een en al comfort!
Dag 1:
Om 6 uur laat een mobiele telefoon ons krijsend weten dat het tijd is om op te staan. Enigszins versuft en met tegenzin kruipen we een voor een ons bed uit. Maar als de slaap eenmaal uit de ogen verdwenen is maakt deze al snel plaats voor ongeremd enthousiasme! Vandaag gaat het gebeuren! Paul en Frans bemannen vandaag de Uttern, terwijl Jorik en ikzelf de Crescent de sporen geven. Vanuit Vastervik kun je eigenlijk 3 gebieden bevissen: het noorden, het zuiden en de oude baai. Het noorden wordt vandaag als ons eerste jachtgebied bestempeld. Het weer is met 7 graden, bewolkt en windkracht 4/5 niet ideaal te noemen, maar het is droog en dat is prettig op de eerste dag.
de kop is eraf...
Aangekomen bij de eerste baai is het Jorik die de eerste vis van de vakantie weet te strikken. Na enkele worpen met zijn seashad duikt er een snoek van ca. 60 cm op. De kop is eraf. Hierna volgt nog een aantal aanbeten maar helaas blijft er geen hangen. Regelmatig wordt even contact gezocht met de andere boot om te informeren wat de score daar is. Fanatiekelingen die wij zijn hebben we elkaar aardig opgenaaid: het competitie-element is duidelijk aanwezig. Aan het eind van de dag wil je toch in de 'winnende boot' zitten... tevens zijn er prijzen voor de grootste snoek en voor degene met de meeste snoeken. De andere boot blijkt het beter te doen: 3 snoeken al in de boot, allemaal op shads. Shads zijn vandaag the way to go.
Paul met zijn eerste van ca 75 cm
Frans weet voor onze neus een 87 cm snoek weg te kapen
Niet veel later komen we elkaar halverwege de baai tegen. Frans vangt letterlijk voor onze neus een mooie 87 cm snoek, met een waarlijk prachtige tekening. Als ik even later ook mijn eerste snoek kan landen zijn we na de eerste baai allemaal van de 0, en dat is toch een lekker gevoel. Uiteindelijk vangen we deze dag links en rechts nog een snoek, maar een plek waar ze echt opgestapeld liggen kunnen we niet ontdekken.
Frans met een mooie 75 cm snoek, die zelf al eens als prooi had gediend...
van dit kantje komen 5 snoeken, waaronder deze mooie voor Paul
Jorik krijgt nog een heel dikke vis op zijn shad, maar deze vis weet te ontkomen door z'n 7-strand onderlijn dwars doormidden te bijten. Met een totaal van 20 snoeken mag het een redelijke eerste dag worden genoemd.
Jorik met een dikke 72 op de Salmo Perch
Tegen een uur of 6 pakken we de paling in en gaan we op huis aan. Het plan om morgen de oude baai aan te doen is snel gemaakt; er is vandaag een 115 cm en een 107 cm snoek gevangen door andere vissers uit het kamp. Mooie dikke vissen. Hier willen wij ook ons graantje wel van meepikken... Dag 2:
Na een heftige avond van koehandelen en bier drinken wordt dag 2 de dag van de oude baai. Het begin is zwaar want het was een kort nachtje zullen we maar zeggen... het weer is vandaag erg wisselvallig. 's Middags is zeer harde wind voorspeld, kracht 6/7. Verder laat de temperatuur het volledig afweten met slechts 5 graden en zon hebben we absoluut niet gezien. Toch begint de dag vrij voortvarend. Binnen 15 minuten pak ik op de eerste stek al 2 vissen op de shad. Dat smaakt naar meer!
gulzig visje...
De bewuste rietkant wordt volledig en secuur uitgevist maar verdere aanbeten blijven uit. De wind trekt inmiddels aan naar kracht 6 en de golven in de oude baai nemen een schrikbarende hoogte aan. Om nog enigszins normaal te kunnen vissen moet je wel bijna de luwte opzoeken. Dit doen we dan ook, en in een baaitje dat vrijwel uit de wind ligt krijgt Jorik een vreemde aanbeet. Hij blijkt een brasem te hebben gehaakt. De vis wordt snel ontdaan van de haak en is blij dat hij weer mag zwemmen.
In datzelfde baaitje stikt het van de paaiende snoek. Om de zoveel meter klinkt er een luide plons vanuit het riet. We kunnen werpen tot we een ons wegen, maar ons kunstaas blijft onaangeroerd. Een kort contact met de andere boot leert ons dat Paul en Frans niets dan bot vangen. We besluiten eerst een welverdiende lunch te nuttigen en het vervolgens over een andere boeg te gooien. Voordat we aan land gaan voor de lunch zien we nog een tweetal herten aan de waterkant staan. Zodra we echter dichterbij komen maken ze zich uit de voeten. Wat is de natuur toch mooi in Zweden. Als je stil bent in je boot dan hoor je niets dan vogels en af en toe een plons. Verschillende zee- en visarenden laten zich ook nog even zien. De verrekijker die Jorik voor de gelegenheid heeft meegenomen is hierbij een grote plus gebleken.
Na de lunch pakken we de noordkant van de oude baai. Hier is het water iets kalmer en zijn vorig jaar goede resultaten geboekt. Helaas is het ene jaar het andere niet. Jorik weet nog 3 vissen te pakken op een ondiep stuk. Ook Frans en Paul vangen beide nog een vis, waardoor wederom iedereen vis in de boot heeft gebracht.
mooie tekening
Frans met zijn ruig-weer-vis
Na die eerste 2 vissen heb ik vandaag geen tik meer gehad. Enig pluspunt van vandaag is dat we werkelijk alle aanbeten hebben verzilverd. Om 4 uur houden we het al voor gezien. Mijn handen zijn alles behalve koudebestendig en als het 's middags bij windkracht 7 ook nog begint te regenen en mijn handschoenen doorweekt zijn krijg ik mijn vingers niet meer gestrekt van de koude. Dan is vissen onmogelijk. Dus besluiten we vandaag eerder terug te gaan. De vangst is met totaal 8 vissen ook ver ondermaats. De warme douche na afloop is echter goddelijk...
de schuimkoppen verschijnen op het water... Dag 3:
Hoe veranderlijk het weer in Vastervik kan zijn, blijkt op dag 3. Na de teleurstellende dag in de oude baai, besluiten we wederom naar het noorden te gaan. Er ligt daar een aantal stekken dat we nog niet hebben aangedaan. Beide boten trekken vandaag hun eigen plan en varen een andere kant op in het noorden. Wel spreken we af gezamenlijk te lunchen in een vooraf bepaalde baai. Vol gas vertrekken we naar de eerste stekken. Eenmaal aangekomen blijkt de vis allesbehalve los te zijn. Het weer is erg rustig met windkracht 3 en dikke bewolking. Jorik weet op de eerste stek een handvol aanbeten uit te lokken waarvan er een blijft hangen. De moed zakt mij echter steeds dieper in de schoenen. Op dit moment heb ik al zeker 24 uur geen enkele aanbeet meer gehad en ik begin me af te vragen wat ik verkeerd doe. Jorik weet mij hier echter doorheen te praten en we vissen stug door. Die moeite wordt een half uur later beloond met een torretje op een kleine grandma. Maar vis is vis, en ik ben er maar wat blij mee dat ik weer een vis weet te vangen. Met hernieuwd vertrouwen wordt er secuur verder gevist, maar aanbeten blijven uit. Tegen lunchtijd leert een kort onderhoud met de andere boot dat Paul en Frans wat navigatieproblemen hebben; zij hebben te maken met dichte mist en zijn het spoor even bijster. En dat terwijl wij op slechts een paar kilometer afstand prima zicht hebben!
Frans met een mooie 70-er in de mist
Gelukkig weten ze de weg naar de baai toch te vinden en zitten we rond 1 uur toch aan de knaks en de soep. Zo'n benzinebrander is dan echt een uitkomst. Even wat warms in je mik midden op de dag is echt een must om het een week vol te houden. De vangsten bij Frans en Paul zijn ook niet optimaal. Weinig zicht en de snoek is voorzichtig. Wel wat volgers maar weinig echte actie. Met 5 vissen doen ze het echter beter dan wij. Gebrand op de dagoverwinning trekken we een nieuw plan en 's middags gaan we een eiland volledig rondom bevissen. Dit zet echter weinig zoden aan de dijk. Op een enkele volger na gebeurt er niks. Wel krijgen we van het andere front door dat Paul zojuist naast de boot een dikke 90-er verspeeld. Erg jammer, maar Paul zou vandaag een herkansing krijgen. Om een uur of 2 slaat het weer om. De zon komt erdoor, de bewolking breekt en de wind valt volledig weg. Met dit wegvallen van de wind is het ook gedaan met de snoek. Er gebeurt werkelijk niets meer. Jorik en ik zijn beide vrij gaar aan het worden als we Paul en Frans weer tegenkomen. Zij blijken toch weer 2 vissen aan hun totaal te hebben toegevoegd, wat ons weer op scherp zet. Frans heeft zelfs een volger in de vorm van een zeeforel van ruim 60 cm achter zijn jerk aan gehad. Helaas keert de vis om zodra de boot in zicht komt. Langzaam begint de twijfel bij Jorik en mij weer toe te nemen. We krijgen het simpelweg niet voor elkaar om een visje te strikken. Ten einde raad knoop ik er een small darter aan en begin tegen beter weten in een rietkantje af te werpen waar 2 dagen eerder nog een mooie 72 cm snoek door Jorik was gevangen. Bij de zoveelste worp richting het kantje is het raak, en een herring van zo'n 50 cm wordt toch even vereeuwigd.
eindelijk weer een visje!
Ik zeg nog gekscherend tegen Jorik: "schiet maar een plaatje, misschien is het wel mijn laatste deze vakantie". Vervolgens breekt er een heel raar uurtje aan. De wind trekt plotseling aan tot kracht 4 en blaast vol op de kant waar wij vissen. We laten onze boot op de wind langs een eiland driften en op een ondiepe richel knalt er een mooie snoek op wederom mijn small darter.
spectaculaire aanbeet in de oppervlakte
De ban lijkt gebroken. Een tweede drift, nu langs de andere kant van het eiland, levert Jorik 2 snoeken op. We besluiten te ankeren op de kop van het eiland en dit legt ons geen windeieren. Vol in de wind krijg ik een doffe klap op mijn shad en na een mooie dril kan ik een 82 cm snoek uit het water tillen.
dikke 82cm snoek op een seashad
Paul en Frans checken even in met het bericht dat er weinig tot niks te beleven valt, en wij maken ze duidelijk dat we hier nu wel een leuke stek hebben gevonden. Niet veel later liggen er 2 boten vrij kort naast elkaar het stuk water uit te gooien. Paul weet in een kommetje een prachtige 95 cm snoek te vangen, en uit datzelfde kommetje komen nog 2 vissen.
Paul met een prachtige en sterke 95cm snoek
omdat ie zo mooi is...
Jorik en ik zijn verplaatst naar het volgende rotsje dat vlak voor de kant boven water uitsteekt. Gooiend vanuit de diepte naar de ondiepe kant met shads levert echt veel aanbeten op. De snoek is enorm agressief en valt alles aan wat voorbij komt. Veel schieten ook weer los maar we beleven een fantastisch uurtje met in totaal 11 gevangen vissen. Het feit dat we met onze boot vol in de wind liggen en bijna iedere worp een spectaculaire aanbeet oplevert, waarbij sommige snoeken het aas zelfs naast de boot aan het oppervlak komen halen, maakt dit uur tot het mooiste van de vakantie.
dit formaat vissen geeft leuke sport!
ook Jorik ving een aantal mooie vissen
deze vis heeft volgens visgids Daniel een 'parasitaire aandoening'...
Allemaal dikke vissen die uit het water komen, varierend in lengte van 60 tot 80 cm. Die enkeling die groter is weten we vakkundig te verspelen... het wordt een latertje vandaag en om 9 uur 's avonds zijn we de laatsten die in het fishingcamp aanmeren. Dit was echt een dag van uitersten, zowel qua weer als qua vangsten als qua stemming. Gelukkig met een positief einde en een dagtotaal van 23 snoeken. Op naar morgen... Dag 4:
Vandaag wordt de bootindeling op z'n kop gegooid: Frans duikt met Jorik in de Crescent, terwijl Paul en ik de Uttern bemannen. De voorspelling voor vandaag is: zon, zon en nog eens zon met zo'n 15 graden! Heerlijk dus! Een mooie dag om het zuiden eens met een bezoekje te vereren. Dankzij Frans en zijn connecties met Metersnoekenauteur Dick van Hattem hebben we voorafgaand aan de vakantie aardig wat leuke stekinformatie kunnen bemachtigen. Hoe waardevol deze informatie kan zijn, zou deze dag blijken. Bij het vertrek uit het boothuis staan we voor een mooie verrassing: de mist is dichter dan dicht en meer dan 30 meter zicht heb je niet op sommige plaatsen. Dan is het erg lastig navigeren, aangezien er richting het zuiden een fors aantal onderwatereilanden en rotsen op je pad komt.
de mistbanken komen soms uit het niets
gelukkig kunnen we hier weer iets zien...
Wonderwel lukt het om zonder al te grote kleerscheuren het zuiden te bereiken. Eenmaal aangekomen op de eerste stek is de mist binnen no time verdwenen en komt de zon er goed door. Het water in het zuiden is prachtig, heel helder met een zicht tot wel meer dan 5 meter! Hierdoor kun je alle actie onder water zien en dat maakt het vissen heel visueel en spectaculair. De eerste stek die we aandoen is meteen een schot in de roos. Zowel op shads als op jerkbaits krijgen we een aantal volgers en een aantal vissen die de actie van deze aasjes onweerstaanbaar vindt. Na een goed uur vissen is de stand bij ons 3-3, en bij de andere boot 3-1. Een goed begin dus.
Paul en ik besluiten de rietkantjes en ondiepe platen te laten voor wat ze zijn en het over een andere boeg te gooien. In het midden van de baai ligt een aantal onderwatereilanden, begroeid met een flinke laag alg. We laten onze shads en jerkbaits langs de randen van deze eilanden hun werk doen, en dit blijkt een gouden greep. De snoeken liggen duidelijk massaal om en op deze eilanden aan de rand tussen diepte en ondiepte. De teller loopt gestaag op en de dubbele cijfers worden voor het eerst deze vakantie bereikt. Paul krijgt een mooi exemplaar op zijn Salmo Perch, maar deze dikke tachtiger weet vlak voor de boot de haak te lossen. Behoudens een paar dikke volgers zijn de meeste snoeken die we hier vangen tussen de 50 en 80 cm. Niet slecht en de aanbeten zijn zoals gezegd zeer spectaculair. Als je dan ook nog de hele dag in de zon staat te genieten dan kan je dag niet meer stuk.
vissen in de zon, heerlijk!
Frans met een gezwellige snoek...
Bij Jorik en Frans loopt het minder. Zij komen ons na de lunch dan ook vergezellen op onze stek, en weten ook daar hun visje te vangen.
Jorik met een mooie op de Titchy darter
ook shads blijken goede vangers
Tegen het einde van de dag verkassen we nog naar 2 andere stekken die Dick op zijn kaarten had gemarkeerd als 'goede stekken'. Een foutje van mij als navigator zorgt voor hilarische taferelen als Paul en ik met een gangetje van ca. 5 km/u vol op een rotspartij varen. De boot vangt gelukkig de klap grotendeels op en hierdoor blijft de schade aan de schroef beperkt. Wel zijn we ruim 5 minuten bezig geweest om onszelf los te wrikken.
Jorik en Frans maken op gepaste afstand een leuk filmpje van het gebeuren, dat later die avond weer vakkundig door Paul van de camera en de computer wordt verwijderd... wat is leedvermaak toch een mooie vorm van humor, haha. Naast de rietkant die Dick op zijn kaart had gemarkeerd, barst het van de onderwatereilanden op deze stek. Paul en ik bestoken deze met alles wat we in huis hebben, en zien van een afstand dat er actie is in de andere boot, die wel de rietkant aan het bevissen is. Eenmaal uitgevist op deze stek vragen we nog even wat de vangst was, maar het antwoord blijft bij een nuchter; "och maar eentje"...
Op de terugweg naar het camp doen we dan nog een stek aan. Vrijwel direct weet Frans op zijn husky jerk een mooie 85 cm snoek te vangen.
bij het scheiden van de markt nog een mooie vis voor Frans
Hierna landen ook Paul en ik nog een snoek, waarmee de magische grens van 30 vissen als dagtotaal wordt bereikt. Helaas worden wij hierna door een local vriendelijk doch dringend verzocht te vertrekken, omdat hun kinderen hier zwemmen en dan misschien wel haken in hun voeten krijgen... om discussies te vermijden zijn we meteen maar richting huis vertrokken.
uitgezwaaid door de zon vertrekken we richting camp...
Uit gesprekken met andere vissers en gidsen blijkt dat wij vandaag de beste dagscore hebben behaald van alle aanwezigen. Als ons gevraagd wordt of we nog leuke foto's hebben voor op de site van het Vastervik-fishingcamp, verschijnt er een snode glimlach op het gezicht van Frans en Jorik. "Wij hebben nog wel een verrassing voor jullie jongens". Met de grootste schik worden de plaatjes van de gevangen vissen gedownload naar de computer en hierop prijkt onder andere een mooie 96 cm snoek, gevangen door Frans aan het rietkantje waar wij met onze boot vastlagen...
dus dat was de vangst bij het rietkantje...
mooie plaat van een prachtvis
de husky jerk strikes again!
Jorik merkt nog cynisch op: "Sorry Paul, we hebben 3x gemeten en ik kon hem echt niet kleiner maken...". Enigszins beteuterd maar toch ook wel weer bewonderend bekijken we de foto's van deze topvis. Het slagroompuntje op een toch al geslaagde dag. Hierna duiken we na een goede pastamaaltijd snel ons bed in, want dit soort dagen gaat je niet in de koude kleren zitten. Gemiddeld 12 uur per dag op het water vergt echt veel energie, en dat ga je merken tijdens zo'n week. Wij wel in elk geval. Dag 5:
In verband met de mist van de vorige dag besluiten we om iets langer uit te slapen en te hopen dat de mist al is opgetrokken als we wegvaren. Dit blijkt inderdaad het geval en om een uur of 9 gaan de trossen los.
de mist wordt door de zon langzaam opgelost
Het noorden wordt vandaag wederom bestookt met verschillende soorten kunstaas. Visgids Daniel komt met de tip om nabij het eiland Hasselo te gaan vissen. Deze tip is niet aan dovemansoren besteed en we zetten koers naar het genoemde gebied. De bootindeling is vandaag voor de verandering weer omgegooid. Frans en ik hebben de Crescent onder onze hoede en Paul en Jorik de Uttern. De temperatuur stijgt stapsgewijs verder deze week en van wolken is geen spoor te bekennen. Heerlijk visweer dus. Ik vind van wel in ieder geval, ben wat dat betreft wel echt een mooi-weer-visser. Het is even zoeken deze 5e dag, maar de beproefde tactiek van de voorgaande dag werpt na een uur weer haar vruchten af. Bij een onderwatereiland tussen een ondiep en een diep stuk water worden aan de windkant 4 snoeken verschalkt.
mooie vis
Hierna wordt het erg stil, en verkassen we toch maar naar een andere stek die vorig jaar productief was. Ook dit keer weten we hier onze vissen te vangen, al is het mondjesmaat.
Frans met zijn eeuwig vangende husky jerk
Paul met een mooie close-up van zijn 75cm snoek
Om een uur of 4, met inmiddels 12 vissen in de boten, gebeurt er iets onverwachts. Paul krijgt een telefoontje van het thuisfront, waaruit blijkt dat zijn zwangere vriendin in het ziekenhuis is opgenomen. Ze weten nog niet precies wat er aan de hand is. Dit is voor Paul reden genoeg om linea recta te vertrekken richting Nederland. En terecht natuurlijk. Een vreemde gewaarwording, dat wel, want er komt een abrubt einde aan de visdag en we weten even niet precies hoe alles gaat verlopen. We zijn namelijk met de auto van Paul naar Zweden getogen en hoe gaan we dit nu regelen? Maar na een bezoek aan de receptie zijn verschillende opties overwogen en besluit Paul om met het vliegtuig vanaf Stockholm terug te gaan, zodat wij onze vakantie kunnen voortzetten en met zijn auto kunnen terugrijden. Een bijzonder royaal gebaar wat iedereen ten zeerste heeft gewaardeerd! Die avond wordt Paul door ons naar Stockholm gebracht, wat toch nog 3 uur rijden is vanaf Vastervik. onderweg is er genoeg te zien, onder andere hertjes, elanden, wilde zwijnen, hazen en vossen die zomaar langs de snelweg in de weide staan. Prachtig om te zien. Om half 11 heeft Paul dan eindelijk een hotel gevonden om de nacht door te brengen, zijn vlucht vertrekt first thing in the morning. Een vreemd afscheid volgt, waarbij 'veel sterkte' en 'veel plezier' worden afgewisseld. Gelukkig maakt de vriendin van Paul het nog steeds goed. Houden zo! Om half 2 's nachts arriveren we weer bij het fishingcamp en kruipen snel onder de wol, want de dag erop willen we nog 1x alles uit de kast halen. Dag 6:
Om half 7 gaat de wekker en proberen 3 slaperige kerels elkaar op te peppen om fanatiek achter de snoeken aan te gaan. Het voorval met Paul van de dag ervoor heeft toch z'n sporen achtergelaten. Onze gedachten zijn er nog niet helemaal bij. Op de automatische piloot worden de voorbereidingen voor deze laatste visdag getroffen. ons doel is om wederom 30 vissen als dagtotaal te noteren, alleen nu met z'n drieen. Bovendien moet de boot om 7 uur schoon worden ingeleverd, dus we hebben minder vistijd vandaag. Het zuiden is opnieuw plaats van handeling, en we gaan wat nieuwe stekken proberen. Frans vist vandaag alleen in de Uttern, vanwege de aanwezigheid van een electromotor. Jorik en ik pakken de Crescent en zullen al ankerend en driftend op de wind onze vissen vangen. De eerste baai die wordt aangedaan levert meteen vis op. Voor Frans in ieder geval. Binnen no time staat het 5-0 voor Frans.
Gelukkig pak ik daarna een mooie 77 cm snoek onder een steiger vandaan. Deze is gevallen voor een Titchy darter, die het vandaag zeer goed zou gaan doen.
wederom een mooie vis op de Titchy darter
Het uur hierna vissen we op goed geluk rietkanten af die in de wind liggen, met als resultaat 2 dikke aanbeten van forse 80+ snoeken voor mij, maar de een blijft niet hangen en de ander weet tijdens de zeer spectaculaire dril met springen en draaien zichzelf van de haak te ontdoen, mij enigszins verslagen achterlatend. De 80+ers zijn niet aan mij besteed deze vakantie, op 1 na dan. In een mooi baaitje waar de wind goed in blaast pakt Jorik zijn grootste vis van de vakantie, ook op een Titchy darter. De vis meet 84 cm en is lekker dik.
mooie bak voor Jorik
Hierna zetten we koers naar de goede stek van 2 dagen eerder, omdat we toch qua aantallen goed willen scoren vandaag. 's Ochtends zijn we al langs deze stek gekomen op weg naar het beginpunt van vandaag, en toen werd deze al bevist door een andere boot. Het is dus de vraag of de stek nog wel productief zou zijn. Het anker gaat uit vlak naast de onderwatereilanden en de eerste worp levert meteen een aanbeet op, die ik vakkundig weet te verspelen. Dit is al mijn 5e losser vandaag, tegenover 1 gevangen vis. Niet echt een best percentage. Maar de aanhouder wint, en een nieuwe poging levert na een worp of 5 toch weer vis op. Een mooie slanke 79 cm snoek pakt de darter vlak onder het oppervlak vandaan.
Titchy strikes again
Frans komt erbij liggen en hij kaapt, zoals eerder deze week, een mooie vis onder onze neus vandaan weg: 87 cm snoek was gevallen voor zijn shad. Na een paar mooie platen mag deze vis weer zwemmen, zoals al onze vissen maar kortstondig het natte voor het droge hoeven te verruilen.
mooie kop (die snoek althans...)
Inmiddels vangen Jorik en ik ook aardig vis en loopt de score gestaag op richting de 20. Bij de lunch is dit aantal bereikt en hebben we nog anderhalf uur om de 30 te halen. We besluiten naar een laatste stek te gaan waar vorig jaar veel vis vandaan kwam, en vervolgens de pijp aan Maarten te geven. Op deze stek is het een compleet gekkenhuis: vrijwel iedere worp levert wel een aanbeet of een volger op.
het zoveelste Titchy-slachtoffer
Geen grote snoeken maar zo ontzettend veel! we sluiten de dag af met een totaal van 33 snoeken, onze beste dag in Vastervik. Frans krijgt de schrik van zijn leven als hij achter een volger een andere volger ziet komen. Zijn volger is ca. 60 cm, de volger van de volger bijna 2x zolang! Helaas schrikt de kleine snoek van de grotere en schrikt de grote van de boot... om 6 uur is de vakantie dan definitief ten einde en gassen we terug naar het boothuis. Na de grote schoonmaak van de boten gaan we een welverdiend bord kebab eten bij de plaatselijke Turk. Frans zou wel even bestek pakken en hij pakt zonder na te denken 4 vorken, 4 messen en 4 lepels... oh ja, Paul is al naar huis... we vinden het allemaal zonde dat we deze dag niet met hem hebben kunnen delen. Maar er zijn nu eenmaal belangrijker dingen in het leven dan vissen, en vader worden en er zijn voor je partner zijn er twee van... Dag 7:
De terugreis wordt aangevangen nadat het hele huis grondig is schoongemaakt. Gelukkig verloopt alles voorspoedig en weten we de auto schadeloos bij Paul terug te bezorgen. Eenmaal bij Paul thuis aangekomen drinken we nog een bakkie en bespreken we de voorbije week nog een keer. De balans wordt opgemaakt en de prijzen worden verdeeld. Met 96 cm wordt Frans de Kanjerkoning van de vakantie, en hij is dan ook de terechte winnaar van een mooi snoekembleem voor op pet of jas. Ikzelf ben de gelukkige winnaar geworden van de aantallencompetitie, en mag met 50 stuks meer dan tevreden zijn over mijn Vastervik-debuut met als eretitel de 'Vastervik vangmachine'. De stenen vis voor onderin de vissenkom krijgt een mooi plaatsje op mijn nog te vormen trofeeenplank! De belangrijkste conclusie van deze vakantie is echter dat we met z'n vieren enorm veel lol hebben gehad, en daar gaat het eigenlijk ook om bij het vissen. Samen een mooie tijd beleven midden in de natuur. En die mooie tijd hebben we zeker gehad. Ik ben er van overtuigd dat we nog eens teruggaan, maar wanneer is nog niet zeker omdat een tweetal wereldreisplannen heeft voor volgend jaar. We zien wel. Al met al heeft deze vakantie alles in zich gehad wat je maar kan verwachten (of wat je juist niet kan verwachten!). Ik bedank dan ook mijn reisgenoten voor de fantastische week en hoop zeker dat we hier nog eens terugkeren samen. Als extra doel gaan we dan het enige vangen wat er deze week aan ontbrak: een metersnoek! Nog even geduld en dan weer snel aan de slag in Nederland. Ik wens iedereen een goede vangst toe in het seizoen 2006-2007! Met vriendelijke groeten, de Vastervik vangmachine,
Klaas Bolte
Trackback(0)
 |
TrackBack URI voor deze post
RSS feed Commentaar