Er is al veel over gezegd en geschreven: de warmte van de afgelopen weken heeft voor dusdanig hoge watertemperaturen gezorgd dat het niet verantwoord meer is om gericht op snoek te vissen. Dit heb ik de afgelopen maand dan ook niet gedaan. Wel ben ik met Frans een nieuw stuk rivier gaan verkennen. Hoe dat ging lees je in dit verslag.

Als ik op woensdag het weerbericht voor het weekend bekijk krijg ik spontaan de viskriebels. De temperatuur belooft een flinke stap terug te zetten en de zondag zal voor de middag grotendeels droog verlopen. Een snelle sms naar Frans, die ik al ruim een jaar niet heb gezien, wordt evensnel ook beantwoord. Tuurlijk wil hij vissen! Leuk zo'n enthousiaste respons. We spreken af om zondagochtend vanuit zijn Quicksilver te gaan verticalen / werpen met plugjes, zolang het weer het toelaat.

Zo gezegd, zo gedaan en om 6 uur 's ochtends ontmoeten we elkaar op de carpoolplaats. Het is alweer even geleden dat we voor het laatst samen hebben gevist, maar de stemming zit er direct weer prima in. Grappig hoe je dat met sommige mensen kunt hebben. We zijn in ieder geval voornemens er weer een gezellige visdag van te maken, en lekker te pionieren op nieuwe stekken. Na een half uurtje rijden zijn we ter plaatse en nog eens 15 minuten later varen we richting de eerste stek. Hoge golven van passerende vrachtschepen zorgen ervoor dat het eerste stuk varen langer duurt dan verwacht. Veiligheid eerst op de rivier, dan maar even wat rustiger aan doen!

Op stek 1 gaan we verticalend aan de slag. We volgen de stroomnaad tussen een aantal kribben op verschillende diepten, variërend tussen 3 en 5 meter water. Het is altijd goed om hierin een beetje af te wisselen; zo kom je er het snelst achter op welke diepte de snoekbaars zich ophoudt. We ouwehoeren even lekker bij en krijgen hier ook de kans voor, omdat er onder water weinig respons is. Tijdens de eerste drie uur peutert Frans één snoekbaarsje los, en missen we beide een aanbeet of drie. Niet echt overtuigend.

De eerste is binnen

We gooien het roer om en gaan een stukje trollen richting stek 2. Een lange rechte kant wordt uitgekozen en langzaam trekken we ons kunstaas tegen de stroming in achter de boot aan. Na 50 meter slaat Frans zijn St. Croix krom. "Hangen!" klinkt het uit zijn mond. Een dikke winde heeft het bomber plugje onderschept en maakt zich flink kwaad. Mooie sport op het tweedelige stokje, zo in de volle stroming. De haken zitten wat lastig en het net wordt gebruikt om de vis te landen. Vlug een kiekje en dan mag ze weer zwemmen. Een lekker begin van het trolstukje zo.

Frans doet aan slaaptrollen...

Inmiddels zijn we weer wat afgedreven en vervolgen we onze koers op hetzelfde stuk. Op bijna dezelfde plek volgt er weer een aanbeet voor Frans. Stevige stompen op de top doen vermoeden dat het een grote baars is dit keer, al zullen we het nooit weten want de vis lost de haak. 100 Meter verder trollen we langs een damwand, waar opnieuw Frans' kleine bombertje de klos is. Een harde beuk van een aanbeet, direct gevolgd door een felle run! Moet haast wel roofblei zijn. Dit blijkt even later ook, en de volgende roofvissoort is in de boot. Met een cm of 50 geen reus maar wel van harte welkom!

Knokkend naast de boot!

En buitenboord onthaakt

Op deze manier is trollen toch leuk. Wij zijn beide geen fan van het passieve vissen en brengen liever zelf actie in ons kunstaas, maar als je regelmatig aanbeten krijgt van dit soort mooie vissen, dan kun je ook trollend je lol op! De rechte kant is bijna ten einde en Frans besluit nog even door te trollen het aangrenzende kribvak in. Net achter de kop van de krib is het weer prijs. Dit keer heeft een snoekbaars die onvermijdelijke bomber niet kunnen weerstaan. Ik zit erbij en kijk ernaar, terwijl ook ik een bomber voer... enige verschil is dat ik aan de diepe zijde van het talud zit, en Frans kort in de kant. De vis blijkt actief op het ondiepe te jagen! De snoekbaars wordt snel geland en onthaakt, en we wagen nog een poging op het laatste stukje rechte oever. Wederom bij het invaren van het kribvak, iets verderop dit keer, pakt Frans een snoekbaars.

Topplug!

Kan geen toeval meer zijn. Ik stel voor om maar even te verticalen op deze stek. Dat heb ik geweten. Nog voordat ik drie keer met mijn ogen kan knipperen heeft Frans al vijf dreunen van aanbeten gehad, waarvan drie verzilverd. Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet. Het staat inmiddels 8-0 en ik gun het Frans van harte, maar wil zelf ook graag iets vangen... ik vis zelf met een redelijk stijf ft-shadje, waar Frans een soepele saltshaker heeft gemonteerd. Snel wissel ik dan ook maar naar een imitatie saltshaker die ik jaren geleden eens met een fotowedstrijd heb gewonnen. En warempel, binnen enkele keren optikken volgt er al een beuk. De eerste twee aanbeten worden nog gemist (hoe krijgen ze het voor elkaar terwijl er toch altijd een staartdregje op zit), maar drie keer is scheepsrecht en dan is ook voor mij de '0' van het bord. Even later gevolgd door nummer twee en nummer drie.

Frans tikt de één...

Na de ander binnenboord!

Ik mag gelukkig ook nog meedoen

Al heb je altijd baas boven Klaas...

Inmiddels is het al een uur of 1 en de eerste buien vliegen in hoog tempo om onze oren. Gelukkig waren we hierop voorbereid en gekleed, dus ons deert het weinig. Ondanks dat we af en toe nog een aanbeet krijgen, besluiten we ook nog een derde stek aan te doen voordat we op huis aan gaan. Het is tenslotte een dagje pionieren en dan is het wenselijk om zoveel mogelijk potentiële stekken te 'testen'. We trollen weer via enkele rechte kantjes richting de laatste stek, en tijdens het trollen weet ik nog een snoekbaars en Frans nog een baars te pakken. Ook roofvissoort nummer 4 is dus binnen, alleen de snoek geeft niet thuis. Gezien de nog altijd hoge watertemperatuur van 23 graden vinden wij dat niet erg. Frans krijgt nog een loeier van een aanbeet op alweer die kleine bomber, maar ook deze weet te lossen helaas! Die hadden we graag even gezien.

Snoekbaars voor mij

Baars voor Frans

De laatste stek bevindt zich dicht bij de helling. De shadjes vinden weer rap de bodem en eenmaal daar huppelen zij verleidelijk rond. We laten ons zoveel mogelijk door de stroming meevoeren, aangezien bij de accu het beste er wel af is. Ook de keerstroom in het kribvak wordt benut en we driften zo constant boven 3 meter water. In een hoekje van de krib volgt er ineens een paar aanbeten op rij. De shad volledig van de haak gezogen, maar hangen ho maar. De volgende bui dient zich aan en we besluiten dat dit het laatste rondje wordt. Nog één keer laten we ons meevoeren met de stroming en drijven richting de volgende kribkop. Als Frans ons met de electro nog een stukje naar binnen wil trekken zodat de keerstroom ons zal meevoeren, heeft deze niet meer genoeg power en drijven we recht op de kribkop af! Dan gaat alles ineens heel snel: hengel in de steun, buitenboord motor aan, zo snel mogelijk gas geven, we ontwijken de kribkop op een haar, horen dan ineens een plons... 'Shit mijn hengel!' roept Frans. Ik reageer zo snel ik kan en gooi mijn shadje over de plek waar de hengel zojuist overboord is geslagen. Hoop vurig de druk te voelen van een gehaakte lijn, maar helaas krijg ik alleen mijn shad terug wanneer ik binnendraai... we gooien nog ruim een half uur met allerlei kunstaas op de plek waar de hengel gezonken is, maar krijgen niks te pakken behalve nog een mooie baars. Als het dan ook nog met bakken uit de hemel komt dan balen we helemaal als een stekker.

In plaats van deze mooie baars hadden we liever een hengel gehaakt...

Hoe kon dit toch gebeuren? Waarschijnlijk is Frans' shad in alle hectiek vastgelopen en heeft de hengel uit de steun 'getrokken' toen wij stroomafwaarts dreven. Zeer spijtig en een duur geintje wat je niemand gunt. Drukt ook een negatieve stempel op toch een succesvolle pioniersessie. Ook het traileren wordt ons niet makkelijk gemaakt door drie passerende giganten van vrachtschepen. Als we goed en wel huiswaarts kunnen gaan bedenk ik me dat ik nog een jerk&buck werkloos in de kelder heb staan. Bied Frans aan dat hij hem mag hebben, wellicht kan hij hem nog goed gebruiken en een beetje wisselen in zijn hengelaanbod waardoor er enkel een nieuw reeltje hoeft te worden aangeschaft. Gelukkig is hij daar wel blij mee. Gedeelde smart is halve smart.

Met een vijftiental gevangen vissen mogen we allerminst klagen over de vangst vandaag. Twee baarzen, een winde, een roofblei en elf snoekbaarzen kunnen de boeken in op deze toch regenachtige zondag.

Frans, ik vond het weer bijzonder leuk om samen op pad te zijn. Ook de rivier bracht weer wat we ervan hadden gehoopt. Laten we een volgende afspraak op kortere termijn plannen dan afgelopen keer...

Vangze! Groeten,

Frans & Klaas

TrackBack URI voor deze post

Commentaar (2)

RSS feed Commentaar

apart dagje
geschreven door snoekie , augustus 04, 2010

Was me het dagje wel... gaan we nog wel een keertje overdoen zonder het verspelen van een hengel. gelukkig heb ik alweer een nieuwe, want verticalen met een molentje is maar niks als je eenmaal van het reeltje met twitchin' bar geproefd hebt!

Amen!
geschreven door Bolti , augustus 04, 2010

Amen to that! Ik zou ook niet meer zonder reeltje willen verticalen. Was verder inderdaad een mooie dag met zeer bizar einde. Volgende keer toch maar stoppen als het begint te plenzen?

We spreken elkaar snel weer! Groeten,

Klaas

Schrijf commentaar

Naam

Email

Website

Titel

Commentaar

smaller | bigger

Subscribe via email (Registered users only)

I have read and agree to the Terms of Usage.

Schrijf de volgende tekens

Geef commentaar