| Voorjaars Kriebels |
 |
 |
 |
| Geschreven door Joop Hardeman |
| woensdag 03 maart 2010 12:57 |
|
Tjieep tjiep tjiep tjieeep....de baas van de buurt gaat weer lekker te keer als ik vorige week maandag langzaam wakker word. Het was me het weekendje wel, mijn verjaardag is weer gevierd en het was weer een groot succes, het bier en de jägermeister waren weer niet aan te slepen en er zullen wel weer wat katers het huis uit zijn gestuurd gisteren!
Wat heen en weer bellen doordeweeks maakt de plannen concreet, er gaat op groot water gevist worden, ondiep en gericht op de eerste vissen die daar altijd sneller te vinden zijn dan menigeen denkt. Zaterdag een dag met William op pad, zondag stapt Jorik in. Gaat helemaal goed komen. Vrijdagavond laat rij ik al naar William, even een avondje bijkletsen en elkaar al flink oppeppen voor de komende visdag. Het zal een uur of 8 zijn wanneer de boot van de trailer glijdt en we op pad kunnen. Oef, het windje is nog écht wel winters, fijne bak regen erbij en al snel is het gewoon afzien. We beginnen met trollen en werpen een aantal stekken af, een tweetal missers is het enige resultaat van deze inspanningen. Geen vliegende start! William weet de eerst vis te haken, het zal een uur of 11 zijn, maar deze rakker weet zich vakkundig van de rammelaar te ontdoen. Part of the game zullen we maar zeggen, maar een visje in de boot zal het moraal goed doen! Helaas werken de weergoden niet mee, mijn handen zijn koud en de wind lijkt wel door alle goretex en windstopperlagen heen te waaien.... Tijd voor de lunch. Wil heeft zijn trouwe viervoeter zoals altijd meegenomen en deze bengel kan net als wij wel wat lichaamsbeweging gebruiken. Voor ons tijd voor een broodje knakworst, een warme hap gaat er wel in vandaag. Helaas laat de Coleman ons in de steek, waarschijnlijk te lang stil gestaan waardoor de rubbers in het pompsysteem niet voor afdichting kunnen zorgen. Gaat lekker zo, een koud broodje dan maar? Ach nu we er toch zijn, en we staan hier onder de brug tenminste droog. "Doe mij maar wat extra mosterd trouwens"....warm zijn die worstjes écht lekkerder... Ondertussen is het als een wonder droog geworden, gecombineerd met een paar rondjes lopen op de kant zijn we er weer klaar voor. De omstandigheden zijn dan wel frisser dan verwacht, het moet toch gek gaan willen we niet nog tegen iets moois aan lopen vandaag! De aanhouder wint immers altijd. Duidelijk is dat de herriemakende aasjes tot nog toe niet het gewenste resultaat opleveren. Het roer gaat om en we zetten in op langzaam varen en het diep aanbieden van (grote) softbaits. We zijn een klein uurtje op pad als mijn op de handhengel aangeboden twinler keihard wordt tegenhouden door een niet kinderachtige groenjas, kijk dat is waar we naar op zoek zijn. De overige hengels worden binnen gedraaid en ondertussen lijkt deze vriend zich in de modder ingegraven te hebben, lekker in die hengel hangen! Lijn vliegt van de reel en de eerste kolken worden zichtbaar, dit ziet er goed uit! Lekker zwaar maar zeker niet passief. De kou is inmiddels verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een grote glimlach, genieten mensen! Mijn hand weet de onderkaak eenvoudig beet te pakken en de eerste serieuze snoek van 2010 is een feit. Wat een cadeautje na een ochtendje afzien! Een mooie vis van net over de magische grens mag even op de foto en verdwijnt als een speer weer terug naar haar schuilplaats. Fijn die lagere watertemperaturen!
Zo dat geeft de burger moet, het gesmede plan lijkt te werken, en zoals een wijs man met sigaar altijd zegt "Ik hou ervan als een plan werkt!". Bootje draaien, stukje terugvaren en weer ultratraag aan de slag. Op de bijhengel hangt een grote 9" shad die strak boven de bodem wordt aangeboden, logischerwijs hangt de twinler een meter of 20 achter de boot op dezelfde diepte. Het is een kwartiertje later wanneer mijn bijhengel dubbel klapt, niet van dat benauwde, maar KLABAM! Heerlijk! Hetzelfde ritueel herhaalt zich, ook hier een zware vis die zich niet zomaar gewonnen geeft, dit gaat lekker zo! Een prachtige dikke vis van net geen meter heeft zich aan de shad vergrepen, wat een pens heeft ze zeg. Zo te voelen zijn daar vandaag al een paar brasems in verdwenen!
We lijken het trucje vandaag wel door te hebben. Tijd dat William aan de slag mag, omdat het lijkt alsof de vis aan de ondiepe kant ligt zoeken we een andere oever op zodat William hier zijn aasjes kan laten zwemmen. Toch is het weer de twinler die voor actie zorgt. Één snoek valt mij ten deel maar die kan zonder problemen buiten de boot worden onthaakt, verder mis en verspeel ik er nog één. Waren geen monsters zo te voelen, maar de actie houdt wel aan. Bij mij tenminste.... We besluiten het goede stuk van het begin van de middag nog maar eens op te zoeken, mijn ervaring is dat je in deze tijd meerdere grote vissen geconcentreerd kan aantreffen. Aangezien het bij Wil nog niet wil lukken vist hij aan de productieve kant terwijl ik aan de diepere kant mijn rubbertjes laat dwarrelen. Ik zit op een gegeven moment met Jorik te bellen wanneer Wil duidelijk aangeslagen heeft op iets van formaat! Ik hang Jorik snel op en probeer de boot uit de kant te houden, gezien het nog steeds straffe windje valt dat nog niet mee. De andere hengel worden binnen gehaald, wanneer de vis zich voor het eerst laat zien is het wel duidelijk dat dit een hele serieuze is, wat een rug! Ik zeg tegen Wil dat dit zelfs wel eens een vis kan zijn die over de 110 heen gaat. Een gigantische omvang! Wanneer ik de vis met de kieuwgreep optil voel ik hoe zwaar deze dame is, daar mag met recht een tweede handje onder, deze haalt de 10 kilo met gemak, mijn schatting gaat zelfs wat verder, 12-13 misschien wel. William heeft inmiddels een permanente glimlach, wanneer ik hem zijn trofee overhandig kijkt ook hij op van het gewicht, echt een topper! Het meetlint geeft de feiten aan, net geen 110 maar met zo'n opmerking doe ik dit onderwatervarkentje écht te kort.
Tjiiieieieiep! Heerlijk zeg, een doordeweeks plan, een taaie ochtend en dan alle twee beloond worden met vissen van deze omvang. Top gewoon. We vissen nog een uurtje door, maar zijn dik tevreden en naast dat het begint te schemeren is het met mijn huidige motortje nog wel een tijdje varen tot de helling. Het zit er op voor vandaag, op naar huis voor een warm bord eten en een borrel, die zal vandaag nog lekkerder smaken dan normaal en morgen weer een visdag gepland! Alle vertrouwen dat dat ook goed gaat komen, al voorspellen ze zeer slecht weer… toch hebben Jorik en ik voor morgen onze ogen laten vallen (dat ziet er raar uit trouwens..) op een watertje van formaat. Dat wordt vast weer afzien.... Tot snel! Gr Joop Trackback(0)
Commentaar
(3)
Beste bakken!
geschreven door Bolti , maart 03, 2010
Tjieieieieielp!
geschreven door Jorik , maart 03, 2010
Allemachtig wat een pens! En ook die snoek heeft een aardig buikje...
Die vis van een dagje later bleek een streng-winter-dieet gevolgd te hebben. Er zat geen grammetje vet aan die paling! Ik zal de verslaglegging van die regenachtige zondag wel voor mijn rekening nemen. Maar na regen komt 'die sonne', lang leve de lente: Tsjielup!
...
geschreven door Joop , maart 04, 2010
En William die hond maar op een goed dieet zetten! Komt die schoonheid eens een keer in de openbaarheid, krijgt ze direct te horen dat ze een pens heeft...
 Was een fijn weekendje! Die lijn zetten we gewoon door, hopen dat de groenjassen er net zo over denken! |
| Laatst geupdate op woensdag 03 maart 2010 16:32 |
TrackBack URI voor deze post
RSS feed Commentaar
Mooie bijdrage heb je weer geleverd! En wat een dikke snoeken! De ogen van William's hond zijn volgens mij groter dan z'n maag...
Dit zijn nog eens topdagen zo. En dan nog een zondag er achteraan door weer en wind die ook een prachtig resultaat oplevert... ik ben JALOERS!
We gaan snel weer eens samen op pad! Groeten,
Bolti