Afgelopen zondag was het mistig, druilerig en 3 graden. Normaliter geen weer waar je warm voor loopt, maar vandaag deerde het mij niks: ik ging eindelijk weer vissen! Samen met Joop achters de zanders aan op de rivier. Hoe dat afliep lees je in dit verslag.

Verwachtingsvol. Ongeduldig. Geprikkeld. Lichtelijk gefrustreerd. Zomaar een paar termen die voor mij de afgelopen visloze periode goed illustreren. Sneeuw en ijs hebben voor veel vissers de wintervisserij tot nu toe figuurlijk gezien een beetje in het water doen vallen. Ook voor mij is het alweer ruim anderhalve maand geleden dat ik voor het laatst een hengel heb aangeraakt. Maar vandaag wordt deze impasse eindelijk verbroken! Ik ben in no-time uit bed, zet een thermoskan koffie en smeer een stuk of acht boterhammen om de nodige energie te kunnen aanvullen vandaag. Half 8 zit ik bepakt en bezakt in de auto op weg naar de trailerhelling.

Verticalen is een bijzonder spelletje. De hele dag de concentratie kunnen opbrengen om superscherp de aanbeten die je krijgt te verzilveren, of überhaupt goed contact te houden met de bodem voor een optimale aasaanbieding, is niet zo makkelijk als het lijkt! Er kunnen gerust hele periodes voorbij gaan dat de actie zich tot een minimum beperkt. En dan komt in de winter pas het grootste probleem om de hoek kijken. Ik ben namelijk iemand die supersnel last krijgt van koude handen. Meestal is het tijdens zo'n aanbeetloze periode, waarin je zelf ook nauwelijks beweegt terwijl de wind vrij spel heeft, voor mij dan ook echt afzien geblazen.

Een warmtepak staat al een tijdje op de verlanglijst. Helaas heb ik deze nog niet kunnen aanschaffen. Om me zo goed mogelijk te kleden tegen de kou trek ik mijn skibroek aan, met daaroverheen een regenbroek. Water- en winddicht en écht warm. Als bovenkleding geruik ik een skipully, fleecetrui en bodywarmer, met daaroverheen nog een wind- en waterdicht jack. Mijn voeten zitten warm ingepakt in een paar skisokken en thermolaarzen. Muts en sjaal op de kop en handschoenen mee voor als het echt te koud aan de jatten wordt. Want mijn handen zijn het enige dat nog steeds koud wordt. Mocht iemand hier een ideale oplossing voor hebben: reageer even onderaan deze pagina a.u.b.!

Zo zie je maar dat je zonder warmtepak, maar wel als michelin-mannetje, ook een heel eind kunt komen. Joop en ik arriveren gelijktijdig bij de helling, waar we niet de eersten zijn vandaag. Twee boten zijn al getrailerd en de derde is hiermee bezig. Ons plan is om op de river tussen de kribben te proberen snoekbaars te vangen. Na de ijzig koude periode van de laatste twee maanden is het de laatste week wat warmer. Daarbij is het water flink gestegen en staat er een mooie stroming op de Rijn. We hopen ze dan ook op de rivier te vinden, zodat er niet te diep gevist hoeft te worden. Bovendien zijn de aanbeten op de rivier meestal kneiterhard, wat het wel zo leuk maakt!

We maken in alle rust de boot klaar voor vertrek en een kwartiertje later liggen we al op koers naar de eerste stek... waar helaas al een bootje ligt te dobberen. Wij vinden het wat ver gaan om nou direct in hetzelfde kribvak te beginnen als onze collega's, dus schuiven twee kribvakken op en proberen het daar. Het eerste half uur levert geen aanbeten op en we besluiten te verkassen richting een aangrenzend putje. Om te beginnen laten we onze shadjes weer over de bodem huppelen bij de ingang van het putje, waar de rivier een mooie stroomnaad langs trekt. Binnen 10 minuten volgt de eerste aanbeet voor Joop, die helaas een gat in de lucht slaat. Het zou voor Joop niet de laatste keer zijn dat dit vandaag gebeurt. Even later wil ik mijn shadje optikken, maar wordt deze tegengehouden door de eerste snoekbaars van de dag. Niet veel later is de eerste binnen, met 55 cm geen verkeerde maat. De enkele haak zat onderin de bek gehaakt, alsof deze er van onderaf is ingeprikt. De snoekbaars was blijkbaar wel geïnteresseerd, maar slechts bij toeval gehaakt.

De eerste vis van 2010 is een feit!

In vertrouwen gesterkt door de aanbeten blijven we nog een tijdje op deze plek hangen. Iedere twee driften krijgen we ongeveer een aanbeet. De rivier is vrij troebel, en gek genoeg volgen alle aanbeten op een bruine kleur shad. Vooral de Fin-S is in trek: de volgende snoekbaars deelt een harde dreun uit en ik reageer alert door de haak te zetten. Een leuke dril volgt waarbij zelfs even lijn van mijn reeltje genomen wordt. Met het staartdregje netjes in het scharnier mag ik even later een mooie zestiger snoekbaars landen. Prachtige volle vis van de rivier.

Mooie strakke rivierzander 

De bruine Fin-S was koning vandaag

Snel weer terug en opzetten voor de volgende drift. We driften rustig met de stroming van de stroomnaad mee, om vervolgens m.b.v. de electromotor er weer tegenin te ploegen. Onder de boot houden we zo'n 5-6 meter water aan. Nadat ik weer een aanbeet mis op de Fin-S is Joop om en knoopt er ook een vorkstaartje aan. Blijkbaar gaat de voorkeur vandaag uit naar stugge shads waar weinig beweging in zit. Prompt mist Joop weer een aanbeet, terwijl mijn telefoon gaat.

Vismaten Roel en Jesse zitten elders in het land op het water en bellen even over hoe de dag verloopt. Terwijl we in gesprek zijn houd ik ongemakkelijk mijn hengel in mijn linkerhand, met de duim op de lijnafgaveknop van mijn Daiwa Viento. Je raadt al wat er gebeurt; een droge tik verraadt wederom een snoekbaars aan de andere kant van de lijn. Ik tik zo goed en zo kwaad als het gaat aan met links en laat Roel snel weten dat ik later terugbel. Er is echter een probleem ontstaan: tijdens het aanslaan heeft de reel, die nog in de vrijloop stond, aardig wat lijn afgegeven doordat mijn coördinatie met links in combinatie met druk houden op de spoel met je duim toch minder is dan met rechts... gevolg: een klein pruikje en een lus om mijn slinger! Ik kan hierdoor niet binnenhalen, terwijl de snoekbaars duidelijk voelbaar tegengas geeft. Joop to the rescue! Na een minuutje prutsen krijgen we het pruikje eruit en kan ik weer lijn binnenhalen. De snoekbaars zit wonder boven wonder nog goed gehaakt aan de lijn en ik kan nummer 3, wederom van ca. 55 cm. binnenboord toveren.

Lekker gebitje al...

Hierna valt het enigszins stil. Bovendien krijgen we bezoek van een ander bootje, dat 10 meter naast ons in hetzelfde kribvak gaat liggen. Dit doet ons besluiten maar even de plas op te gaan. Eerst maar eens een broodje en een goede bak koffie. De vochtige lucht is koud aan de vingers, maar het is gelukkig bijna windstil dus het is, zelfs voor mij als über-koukleum, goed te houden.

Een bakkie en een bammetje doen wonderen op zo'n dag 

Na de lunch beginnen we een eerste drift op een talud van 8 naar 14 meter. Na 50 meter en op 12 meter diepte slaat Joop zijn hengel eindelijk wél krom. Na een paar felle runs komt er een mooie snoek boven, die de curly shad volledig gefileerd heeft. Met een lengte van rond de 75 cm is het toch weer een welkome vangst. Na een plaatje zwemt ze weer zonder problemen de diepte in.

Snoek voor Joop

Het boeitje is ten tijde van de aanbeet snel overboord gegaan zodat we de stek makkelijk kunnen terugvinden. Ook de tweede drift over deze plek levert resultaat op: mijn ft-shad is in de diepte gegrepen met een typische slurpactie. Geen harde beuk, maar het voelt echt alsof de shad van de bodem af wordt geplukt en vanaf het staartje naar binnen wordt gezogen. Langzaam dril ik de snoekbaars naar het oppervlak, waarbij ik voldoende pauzes neem om de vis aan de veranderende druk te laten wennen. Denk ik dan nog. Twee minuten later verschijnt er een snoekbaars van eind 50 in het oppervlak met de zwemblaas half uit de bek. Hoe is het mogelijk... onthaken en direct met een plons weer terug. Gelukkig zien we de vis snel weer de diepte in zwemmen. Een drift later opnieuw een aanbeet voor mij, nu wel een harde tik. bijna alles is raak vandaag en ik neem nog meer tijd om de snoekbaars voozichtig naar het oppervlak te drillen. Als even later een vis van rond de 60 cm opnieuw de zwemblaas voor in de bek heeft, besluiten we te verkassen. Ondanks het feit dat we regelmatig aanbeten krijgen haalt dit de lol van het verticalen er voor ons wel af. We zitten blijkbaar te diep en gaan ons heil weer op de rivier zoeken. Vinden we allebei ook leuker doordat de rivier meer actie en stroming biedt.

Het is inmiddels 1 uur geweest en de stek van vanochtend wordt weer aangedaan. Op een enkele aanbeet na is het echter rustiger dan vanochtend. Ik mis nog wel een dikke vis die 2 seconden hangt maar vervolgens helaas lost. We gaan weer een stukje stroomopwaarts en besluiten dit, bij wijze van afwisseling en leuke gok, trollend te doen. Beide een dieplopende plug aan de lijn en een diepe binnenbocht, waar de stroming net wat minder is, wordt afgetrold. Helaas zonder resultaat. Wellicht nog eens overdoen half maart, als de snoekbaars mogelijk al wat ondieper ligt.

De volgende stek is weer een breed kribvak met een diepte tussen de 4 en 8 meter. Mooie keerstroom en voldoende diepte, dus het vertrouwen is groot. Joop is de eerste die weer een aanbeet krijgt, maar op de een of andere manier blijven ze maar niet bij hem plakken vandaag. We halen nog een uur lang alles uit de kast, maar daarna neemt de concentratie zienderogen af. Het blijft mistig en triest weer, als het windje even opsteekt is het enorm koud aan de handen. Zo'n dag vreet energie! Bij het scheiden van de markt krijg ik toch nog een tikkie, die ik weet te verzilveren. De snoekbaars is met ca. 50 cm de kleinste van de dag en mag zich naast de boot al van de haak bevrijden. Om 4 uur is het welletjes en houden we er mee op voor vandaag.

De hele dag zag het er zo uit: mistig en druilerig

Met 6 snoekbaarzen en 1 snoek zijn wij meer dan tevreden. Beetje ongelijk verdeeld maar dat trekken we volgende keer wel weer recht. Het weerzien met de rivier was weer super, ik zie nou al uit naar de volgende afspraak. Al kan dat wel weer eens enige tijd gaan duren als ik de weerberichten zo zie...

Joop, het was weer gezellig! Bedankt voor de goede zorgen en de volgende keer neem ik de soep wel mee. Vergeet jij dan de brander niet...? ;)

Vangze! Groeten,

Klaas Bolte

TrackBack URI voor deze post

Commentaar (3)

RSS feed Commentaar

Dikke Prima!
geschreven door Jorik , februari 10, 2010

Hé mannetje!

Jij weet ondanks je bevroren vingertjes telkens maar weer de juiste actie in je shadje te krijgen. Of schuilt daarin juist hét geheim van jouw techniek? Ik zal het zondag eens uitproberen...

Groeten Jorik

Juistem!
geschreven door Bolti , februari 11, 2010

Chef!

Je hebt me door; de constante lichte vibratie die door mijn trillende handen wordt veroorzaakt is dé truc. Joop zat gewoon te zweten in de boot met z'n warmtepak aan dus die ving logischerwijs jack shit....

Nee zonder gekheid, ze hadden vandaag echt een voorkeur voor donkere aasjes, waar weinig beweging in zat. Ander opvallend punt was dat de aanbeten alleen volgden wanneer we met enig tempo over een stek driftten. De boot praktisch stil op het water leggen leverde helemaal geen actie op! Probeer het zondag nog maar eens, ben benieuwd of deze methode zich weer zo bewijst. Met wie ga je eigenlijk, en wordt Machteld niet boos als je met Valentijnsdag gaat vissen...?

Veel succes in ieder geval! Groeten,

Bolti

Valentijn...
geschreven door Jorik , februari 11, 2010

Henkie!
Zondag met Michel in de Blauwe Schuit de Rijn op. Naast de afdeling rubber gaan er ook nog wat plugjes en rammelaars mee. En om nog even terug te komen op je nodeloze adviezen op relationeel gebied wil ik mij graag beroepen op enkele eeuwenoude en in de vergetelheid geraakte spreekwoorden:

Wie zich door Valentijn laat leiden, zal het vissen vaker mijden
én
Weinig zaken zijn zo fijn als vissen tijdens Valentijn!

De Vereniging Der Nederlandsche Valentijnsdag Vissers, ookwel bekend als de DVDNVV wenst u een prettige dag tussen de rozen en de misselijkmakende sjokolade in hartvorm. Houdoe!

Schrijf commentaar

Naam

Email

Website

Titel

Commentaar

smaller | bigger

Subscribe via email (Registered users only)

I have read and agree to the Terms of Usage.

Schrijf de volgende tekens

Geef commentaar