Vrijdagmiddag. Ideale dag om het water op te gaan. Helaas is niet iedereen in de gelukkige omstandigheid om deze dag vrij te plannen. Ook een oproep op het roofvisforum bij 'vismaat gezocht' bracht geen soelaas. Dan maar een dagje alleen op pad...

Ik ga altijd liever samen vissen dan alleen. Punt 1 kun je elkaar qua enthousiasme mooi aansteken. Punt 2 heb je lekker wat te ouwehoeren op zo'n dagje vanaf de kant. Punt 3 kun je veel gemakkelijker mooie foto's maken. En tenslotte dek je samen een stuk meer water af dan alleen en is de kans dat je meer vis vangt of tegen een hotspot aanloopt dus ook groter.

Maar als het niet anders kan is het ook geen straf om alleen te moeten gaan. Zo ook afgelopen vrijdag. Met 13 graden was het redelijk fris, maar in de zon was het prima uit te houden! Op m'n fietsje verschillende wijken doorgereden op zoek naar leuke plasjes en grachten. Direct bij de tweede stek krijg ik al actie. Langs een superheldere gracht vind ik een beschut plekje tussen wat bomen en boven een duiker waar ik net een paar worpjes kan maken. Eerst een worpje naar rechts langs het kantje. De piketime buffalo laat zich gemakkelijk binnentikken, maar zorgt met z'n doffe ratels toch voor wat commotie onder water. Vooralsnog geen reactie. Het tweede onderhandse worpje gaat naar links. Met korte tikjes laat ik de jerkbait bijna om z'n eigen as draaien en vis ik hem langzaam terug. Net voor de duiker laat ik hem even stil hangen... WOESJ! Plotseling duikt er een mooie snoek op van ruim in de 70cm. Het gebeurt allemaal een meter voor mijn neus en dat maakt het allemaal zo spectaculair. Zo heeft ook het vissen in stadswater zijn charmes. De vis knokt er even goed voor en ik schiet enkele plaatjes in het water. Ik mis z'n mooiste sprong op een haar na. Het mag de pret niet drukken en de nul is van het scorebord.

Onder m'n voeten weggegrist

Nét te laat!

De volgende stekken zijn voor mij al bekend en in het verleden ook productief geweest, maar hier blijft het stil. Opvallend is dat de ene gracht kraakhelder is, en de volgende weer zo troebel als erwtensoep. En dat terwijl het hele stelsel met elkaar in verbinding staat middels duikers. Heel vreemd. Ik wissel dan ook regelmatig van kunstaas: in de heldere sloten pak ik de piketime met baarskleur, de troebele sloten worden bestookt met een kleine heuker kleur redhead. Ik geloof niet direct in kleuren, maar wel in contrast, dus de stelregel 'helder water, natuurlijke kleuren, troebel water, felle kleuren' pas ik vrijwel altijd toe.

Een wat langere gracht mondt uit in een verbreding met in de hoek wederom een duiker. Meestal ligt hier wel een visje. Nu echter niet. Ik loop 5 meter verder en gooi op goed geluk naar de overkant. Precies in een pluk wier dat op het oppervlak drijft. Zucht... agressief tikkend probeer ik de paar groene slierten van de heuker te tikken. Na 10 meter rammen zie ik dat dit gelukt is. Maar ik zie nog meer; een schim volgt de heuker op korte afstand. Ik versnel even, en laat hem vervolgens stil hangen... BAM! Vol schuift de zestiger van achteren over de, inmiddels behoorlijk gehavende, heuker. Ook deze vis zit vol energie en doet even haar best, maar legt het af tegen de strakke St. Croix jerkstok. Het landen is nog een hele opgave; de vis heeft het kunstaas rechtop in de bek staan. Gulzig, een goed teken als je het mij vraagt...

Volledig eroverheen geschoven

Hier was ik weer nét voor de sprong... 

Ik zet de snoek snel weer terug en maak een volgende worp op dezelfde stek. Ditmaal wat verder naar links. Wederom met hoge snelheid tik ik de heuker binnen. Op een meter van de kant plots weer een aanbeet. Een snoek vliegt uit het niets van onder op de jerkbait af en komt hierbij volledig het water uit. Ik schrik me een ongeluk en sla pardoes de heuker uit z'n bek. Snel schiet de vis er weer vandoor. Ik kan erom lachen. Nog maar een worpje dan. Zelfde plek, snelle tikjes. Halverwege ineens een tik. Daar is het snoekje weer dat zoëven die mooie salto maakte. Ondanks de misvormde kaak weet ze haar prooi uitstekend te vinden. Ik tik haar snel los in het water en inspecteer even de heuker of alles nog zit zoals het hoort. Echt een prima stukje kunstaas!

Volgende snoek is onderweg

Deze kwam er duidelijk achteraan gezwommen voordat ze toesloeg

Hierna wordt het bijzonder stil. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb de rest van de middag niks noemenswaardigs meer gezien of gevoeld, op twee dingen na. Tussen de planten op de bodem van een heldere gracht stak een heel dikke en lange palingstaart, die langzaam heen en weer aan het wiegen was. De vis was duidelijk zijn kostje bij elkaar aan het scharrelen, en dat op klaarlichte dag om een uur of twee. Bijzonder, en vooral ook leuk dat dit simpele stadswater ook dergelijke vissen herbergt. Een paar sloten verderop zie ik tijdens een worp in mijn ooghoek iets bewegen in de kant. Het blijkt een heel dikke donkerrode zoetwaterkreeft te zijn. Prachtig beest, dat vervaarlijk zijn scharen omhoog steekt wanneer ik dichterbij kom met mijn camera voor een close-up. Tergend langzaam trekt de kreeft zich terug richting de rand van het water. Eenmaal in het water schiet hij snel achteruit de diepte in.

Op zijn hoede voor dat onbekende gevaarte dat steeds dichterbij komt

Langzaam achteruit richting veilige haven, de scharen dreigend omhoog gericht 

Het was weer een aangename middag met enkele leuke momenten. Die vissen die wél actief waren gingen er ook vol voor. Heb het vermoeden dat met de dalende temperaturen de echte vreetorgies niet lang meer uit zullen blijven. Kortom: zoveel mogelijk vissen de aankomende tijd!

Vangze! Groeten,

Klaas Bolte

TrackBack URI voor deze post

Commentaar (1)

RSS feed Commentaar

Schrijf commentaar

Naam

Email

Website

Titel

Commentaar

smaller | bigger

Subscribe via email (Registered users only)

I have read and agree to the Terms of Usage.

Schrijf de volgende tekens

Geef commentaar