Yes, vandaag eindelijk weer eens vissen! Samen met Michel, en dat is pas de tweede keer dat we dit seizoen samen op pad gaan. 'Veel te weinig' zeggen we vandaag meerdere keren tegen elkaar. Laten we er nu dan maar zoveel mogelijk van genieten! Als het net zo'n mooie dag zou worden als de vorige keer, dan zijn we vandaag spekkoper!

Die vorige keer was er één met een gouden rand, want al driftend en werpend boven de plantenbedden op groot water, onze favoriete visserij, leverde Michel een 106 en 123 cm snoek op. Dat het vandaag anders zou worden stond bij voorbaat al vast: met windkracht 6 als voorspelling is het simpelweg niet verantwoord om het grote water op te gaan, ook al vaar je in een überstabiele 16 voets Monark...

Ander plan dus. Een mooie langgerekte vaart wordt ons jachtgebied. In het verleden al goede resultaten op geboekt en ook vandaag hebben we alle vertrouwen dat het hier goed gaat komen. We zijn overal op voorbereid: trolpook, jerkstok, doodaas-hengel en baarsstokje gaan allemaal mee om onze kansen zo goed mogelijk te kunnen spreiden.

Aangekomen bij de helling is het eigenlijk nog heel rustig. De wind is kalm, het is droog maar bewolkt en het water ligt er vredig bij. Het is bijna onheilspellend stil... ik had al superveel zin in vandaag, maar nu kunnen we helemaal niet meer wachten om het water op te gaan! Snel wordt de boot getrailerd en gaan we op pad. We beginnen met een stuk trollen richting een eerste oeveronderbreking, die we met jerkbaits gaan uitgooien. Zo pakken wij dit soort 'eentonige' kanalen/vaarten meestal aan: trollen van onderbreking naar onderbreking (in de vorm van havens, bruggen, zijtakken, verbredingen, etc.) over het talud of dicht in de kant, en deze onderbrekingen extra aandacht geven door de stekken goed uit te werpen met jerkbaits of rubber. Daarnaast kan er op deze plekken ook een dode aasvis overboord terwijl je drift. Meestal krijg je op deze manier snel een beeld waar de snoek zich ophoudt en welke techniek goed werkt.

Het eerste stuk trollen levert al snel een aanbeet op. Mijn groene bulldawg met witte staart blijkt interessant, maar bindend. De vermoedelijk kleine snoek ontspringt de dans. Een stukje verder komen we bij de eerste onderbreking, een mooie damwand die we wat extra aandacht geven. Michel pakt een heuker XL en ik sta met een striker te gooien. Wanneer we bij het einde van de damwand aankomen wordt mijn striker onder de boot toch nog gegrepen door een leuke snoek. Even een snelle plaat van de bijna zeventiger en vlug weer terug het water in.

Toch nog succes onder de boot!

We blazen even een stuk verder langs een oninteressant recht stuk om bij een brug weer een truc uit te halen. Twee hengels beaasd met rammelaars moeten voor de nodige commotie zorgen onder water. Een screaming devil en een Bill Lewis supertrap geven naast een hoop herrie ook veel trillingen af, die door de stenen rand van de brug weerkaatst worden. Hiermee proberen we de hier vrijwel altijd aanwezige rovers gek te maken. We varen één, twee, drie keer onder de brug door, maar hebben nog geen actie gehad. Laatste keer dan. RRrrrrrr...ram! Aan de onderbreking van de ratels hoor je de aanbeet al! Michel is de geluksvogel en landt even later een snoek van ca. 80 cm die de aanhoudende herrie toch niet kon weerstaan.

Even mooie sport op de jerkstok

Leuke vis van rond de 80 cm

De Bill Lewis Supertrap: een eersteklas topplug

We werpen de stukken voor en na de brug nog even uit met jerks, maar dit mag niet baten. De troltocht wordt voortgezet en dit levert om de zoveel honderd meter toch weer een aanbeet op. Michel mist een vis op een spinnerbaitcombi, ik mis er een op de bulldawg en schakel om naar een supershadrap in de baarskleur. Dit formaatje gaat er prima in bij vriend snoek en in no-time pak ik een zestiger en verspeel ik nog een zestiger net achter de boot. Dan zijn we aanbeland bij de volgende onderbreking in de vorm van een verbreding.

Supershadrap blijft een topper!

Het stuk verbreding is erg ondiep en staat nog vol met planten. Meestal is er vanaf het randje talud wel een mooie snoek te pakken. Vandaag echter niet. Het blijft stil. We zetten de boot nog een keer op om langs de andere kant te driften. Ik wissel af tussen de striker en een piketime buffalo, terwijl Michel alle vertrouwen heeft in de heuker XL. 200 meter verderop is het nog steeds stil. Onder water althans, want onderwijl zijn we constant slap aan het ouwehoeren. Dat is navenant aan lang niet samen vissen: je hebt elkaar weer van alles te melden!

Michel laat mij een leuke nieuwe swimbait zien van Jenzi. 'Vind je ook niet dat het net een snoekbaars is?'. Het is inderdaad een mooi stuk kunstaas. Met z'n 7 inch ook uitstekend te werpen. 'Ik zal hem eens uitproberen' zegt Michel enthousiast. Nou dat heeft 'ie geweten: na twee halen ineens een stevige dreun. De vis laat zich op een afstand even zien in het oppervlak en in de gauwigheid schatten we haar ergens in de 90. Dan geeft ze toch even gas en gaat de jerkstok mooi krom. Niet de kracht van de vissen op het grote water, maar toch zeker niet onverdienstelijk! Eenmaal bij de boot stelt Michel resoluut de schatting bij: 'Meterrrrrr'! Hij flikt 't weer. De allereerste worp ooit met de nieuwe Jenzi levert direct een dikke lobbes op van 108 cm. Je kunt een kunstaas slechter ontmaagden dacht ik zo...

Prachtige dikke vis op de nieuwe Jenzi swimbait

Nogmaals de mooi getekende vis
 
De release verloopt voorspoedig en binnen enkele seconden is oma er weer vandoor. Felicitaties voor Michel en we drinken er even een bak koffie op. We werpen nog even verder maar zonder resultaat. Dan maar weer verder trollen naar de volgende stek. We trollen strak in de kant waar nog wat resten waterplanten staan met zeer ondieplopend kunstaas. Grote spinnerbaitcombi's, hoog gevoerd rubber of een dikke fatso moeten het doen. Michel pakt trollend weer een vis op de swimbait van spro, terwijl ik er op de bulldawg nog twee weet te missen. Op de een of andere manier blijven ze vandaag niet plakken op het apparaat. De enkele rughaak komt ver boven het rubber uit en de staartdreg zit ver achter op de rug slechts heel lichtjes in het lijf gehaakt. Ik heb er echter alle vertrouwen in dat het bij een grote vis gewoon hangen is dus ook de bulldawg blijft in dit geval 'hangen'...

Snoekje met grootheidswaanzin... of gewoon heel veel honger

Een flinke hap voor een dergelijk formaat snoek

De tijd vordert intussen gestaag en we besluiten even een eind door te varen en nog één stek aan te doen. Een kwartiertje later gaat de doodaas-hengel overboord, beaasd met een dode voorn, en gooien we al driftend een haven uit. De wind is inmiddels flink aangetrokken en de driftzak moet uit om de snelheid nog wat omlaag te brengen. Boven de twee kilometer per uur driften en werpend vissen met jerkbaits wordt behoorlijk lastig. Gelukkig is de wind erg vlagerig en kunnen we de snelheid wat beperken. Wel zijn we blij dat we nu niet op het grote water zitten: daar zou het zeker afzien betekenen!

We werpen een stuk van 500 meter secuur uit, waarbij alleen voor Michel een aanbeet te noteren valt op een bössel. We laten ons niet zomaar met een kluitje in het riet sturen en besluiten de stek nogmaals over te trollen. De eerste troltocht levert, tegen de verwachting in, niets op. Op de terugweg is het dan eindelijk wel raak. Een forse tachtiger geeft dan toch mijn bulldawg goed tussen de kaken genomen. De vis hangt aan de staartdreg en knokt voor wat ze waard is. Bij de landing probeer ik mijn hand onder haar kieuwdeksel te schuiven, maar ze gaat er nog een keer vandoor... en blijft weg. De dreg is losgekomen en ik sta toch even te balen. Het was een mooie vis geweest om de dag mee af te sluiten. Wat is er toch aan de hand met die bulldawg? We draaien de boot en trollen nogmaals over de stek. Op bijna dezelfde plaats krijg ik weer een beuk, en weer is het een mooie tachtiger die de bulldawg heeft gegrepen. Het is meteen duidelijk dat het een andere vis is, deze is slanker en kleiner dan de vorige. De vis komt naar de oppervlakte, schudt wild heen en weer met haar kop én... lost de dreg. Zucht... het wordt eentonig. Michel leeft met me mee. We besluiten terug te trollen naar waar we begonnen met werpen om vervolgens naar huis te gaan. Onderweg krijg ik nog één beuk, op de plek waar Michel jerkend zijn aanbeet miste. Deze blijft zowaar wel hangen, op de bulldawg, en zorgt met ca. 60 cm toch voor een positief einde en een gefileerde bulldawg.

Tegen de inmiddels ruime windkracht 6 in blazen we snel richting helling. Het is nog steeds droog, maar de lucht betrekt. We hebben het vandaag echter super getimed, want de eerste druppels vallen pas wanneer we in de auto zitten. Met een totaal van 6 vissen hebben we een leuke ochtend gehad. Jammer van het grote aantal verspeelde vissen op de bulldawg, maar dat hoort erbij. De Jenzi is goedgekeurd en naarmate de wind aantrok was trollen meer in trek dan jerken. Wellicht prefereren de snoeken dan snel gevist kunstaas omdat de omstandigheden ook 'ruiger' worden? Iets om volgende keer maar eens uitvoerig te testen...

Vangze! Groeten,

Klaas Bolte

TrackBack URI voor deze post

Commentaar (0)

RSS feed Commentaar

Schrijf commentaar

Naam

Email

Website

Titel

Commentaar

smaller | bigger

Subscribe via email (Registered users only)

I have read and agree to the Terms of Usage.

Schrijf de volgende tekens

Geef commentaar